:: DenT is TrY :: ~ 1,000 m!Le$..ApaRt.. ^^" #

หากเป็นความจริง ก็ช่วยบอกกัน อย่า เ ฉ ย ช า กับฉัน อยู่อย่างนี้ 

ฉันมันก็ เ สี ย ใ จ เสียใจไปแล้วครึ่งหนึ่ง ตั้งแต่ วั น ที่ ไ ด้ รู้..เรื่องเธอกับเขา..

ฉันเองก็เสียใจ อีกครึ่งหนึ่ง มันใช่หรือป่าว

วันนี้..เธอจะรักเขา.. ชั้นต้อง เ จ็ บ ทั้ ง ใ จ ใช่ไหมเธอ

 

 

 

ต่างก็...รักกัน แต่ก็รู้กัน ว่า ค ว า ม ฝั น มั น เ ลื อ น ล า ง

เมื่อเราสองคน อยู่บนหนทาง ที่อาจจะตีบตัน

ร อ ย ร้ า ว ที่ เ ร า ต้ อ ง เ จ อ ...ไม่อาจจะรับรู้มัน

 

เป็น ล า ง ร้ า ย ..ที่เราต้องเจอเข้า สั ก วั น จะหลีกมันอย่างไร..

เพราะชั้นเองก้อรู้ ว่ารักเธอมากกว่า...กว่าที่ตัวชั้นจะ ย อ ม ตั ด ใ จ

และชั้นเองก้อรู้ว่า รั ก มั น ยิ่ ง ใ ห ญ่ และจะเก็บไว้ให้เธอคนนี้..คนเดียว

แต่ทำไม..ทำไม ต้องจำ เมื่อเธอ ไ ม่ คิ ด จ ริ ง จั ง

ทำไม..ทำไม ความรักที่ เ ธ อ นั้ น ลื ม ต้องเก็บไปคิดฟูมฟาย

อะไร..อะไร ยังย้อนเข้ามา ทุ ก ช่ ว ง เ ว ล า นั้นยังไม่เคย..จางหาย

วันที่ ฉั น มี เ ธ อ ไม่ว่าเวลาจะนานเท่าไร..ฉันลืมไม่ได้จริงๆ

อยู่ตรงนี้ ทุกครั้งที่นอนเดียวดาย

แค่หลับตาก่อนนอนครั้งใด ยังเห็นเธออยู่ เธอยังไม่..ลบเลือนไป

จากวันนั้น...วันนี้ฉัน ไ ม่ มี ใ ค ร

เ ก็ บ อ า ก า ร ซ่ อ น ค ว า ม เ สี ย ใ จ  ยังรักเธออยู่..อี ก น า น ไ ห ม

ก็รู้ทั้งรู้ว่ารักเธอคง ไ ม่ ย้ อ น ม า. . . รู้ทั้งรู้ต้อง ใ ช้ เ ว ล า เ พื่ อ ลื ม เ ธ อ  . . . เข้าใจ

 

 

ไม่มีอะไรที่เธอต้องการ ..ถึงฉันพยายามแค่ไหน ..ทุ่มเท..ไปให้เธอหมดใจ

ยิ่งเดินเข้าไปแต่..เธอยิ่งห่าง ยิ่งเห็นช่องว่างที่กั้นเอาไว้ ฉันต้องทำอย่างไร

ใ จ เ ธ อ ดั ง ท ะ เ ล ที่ ก ว้ า ง ยิ่ ง นั ก ความรักฉันเป็น แ ค่ ล ม เท่านั้น

เป็น แ ค่ ล ม ที่ มั น พั ด บางบาง ไ ม่ มี ท า ง ..จะไปถมทะเล

 รู้แล้ว..รู้ว่า เ ธ อ ไ ม่ รั ก ฉั น แต่ช่างมันเถอะมันไม่สำคัญ

ก็บอกเลยว่า...ไ ม่ มี คำว่า เ สี ย ใ จ..

ได้รักแท้ แม้ที่สุดจะ โ ช ค ร้ า ย  แม้ใครด่าว่าบ้าไม่พอหรือไง

มีเพียง เ ห ตุ ผ ล ง่ า ย ๆว่ า . . ฉั น รั ก เ ธ อ . .

 

              

 

 

ทุกสิ่งทุกอย่างที่ผ่านมา..ขอเรียกมันว่า " ประสบการณ์ "

 

สิ่งที่เลวร้ายที่ฉันได้เจอมา..ขอเรียกมันว่า" บทเรียน "

 

ความเจ็บปวดที่เคยได้รับรู้..ขอเรียกมันว่า " ความแข็งแกร่ง "

 

ความสุขที่เคยมีในวันเก่าๆ..ขอเรียกมันว่า " ความทรงจำ "

 

และ..เธอ.. ที่ช่วยสร้างสิ่งเหล่านี้ขึ้นมาทั้งหมด..ขอเรียกมันว่า " อดีต "

ก็ไม่รู้ว่าฉันจะต้องมีใครให้มันลำบากใจ
ที่รู้ๆ ถึงแม้ว่าไม่มีเธอก็ยังนอนสบาย
มีความสุขอยู่กับตัวเองคนเดียว
ไม่ต้องคิดอะไร..วุ่นวาย
ก็ไม่รู้พรุ่งนี้จะทำอะไรไปไหนกับใคร
แต่ในวันนี้ไม่มีเธอ "ไม่เดือดร้อน"

เพลง ::ไม่เดือดร้อน

CREDIT by :: แคลอรีน

 

 

Ticket (ตั๋วใบนี้) :: the LovE of SIAM

 เมตาบอลิซึ่ม 

วีคที่ผ่านมารุสึกจะเผาผลาญชีวิตกรูไปเยอะ

ทำเอา..เสียชีวิต..กันเรยทีเดว 55+ (เอามาจากP'พี)

เริ่มด้วยวันเสาร์นั้น พ่อพาไปขับรถเล่นแถวพระราม5

พ่อบอกว่ารถน้อย น่าจะขับง่าย ที่จิงคือแค่ถนนมันกว้าง

แล้วแมร่งรถหกล้อ,สิบล้อเยอะชิเป๋ง เลยขับได้แป๊บเดว

วันอาทิตย์ กลับหอ ก็เลยขับวนเล่นแถวหน้าคณะ..เข้าหอสวยงาม

สรุปคือ พ่อกะแม่ส่ายหน้ากันเปงแถว อูยย หัวใจจะY!!!

วันจันทร์ เปิดซีน..พูดๆโชว์พาวเยอะ ซีนกลุ่มกรูเลยได้LO.อลังการ

อาจารย์ชม "วันนี้ขอชมโอ๋..เค้าพื้นฐานแน่นดีนะคะ" หน้าบานกลับหอ

ตอนเย็นไปฟิวฯกัน5คน ซื้อของให้พี่แอม พี่บัณฑิตblog com'Dent

เพื่อนชวนกิน$izZLEr สเต๊กไก่กลับมาทำอาเจียนกันเรยทีเดว

เพื่อนบอกกรูกินไปนิดเดวเอง (เหอๆ ปกติสั่งแต่สเต๊กปลา..-*- )

ช่วงนี้ท้องไม่ค่อยจะรับอาหารเยอะ..ระบบเมตาบอฯเพี้ยน!!!

เสดละก็ไปเดินเลือกซื้อชุดไปงานBye'Grandให้ต่าย

เดินเปงสิบร้าน ไม่ได้ซักชุด เมื่อยมาก (สะเหร่อใส่ส้นสูงไป)

กลับมารี่ก็ชวนเดินตลาดนัดหาชุดอีก เอิ๊กๆ ขาลาก กก

วันอังคาร..เลิกเรียนเที่ยงๆ ก็กลับหอมาเตรียมตัวไปงานBye' Grand

แต่แบบท้องเสียและไข้เหมือนจะขึ้น รี่ถาม "ไปไหวมะเนี่ยแก"

แหมๆไหวจิ ของฟรีนิ่หว่า ประหยัดตังค์ เอาไปซื้อชีทElementดีก่า

ตอนบ่ายๆเพื่อนพากันไปทำผม กรูแค่จะไดร์ตรงๆ แต่คิวเยอะเกิ๊น

รอไม่ไหว กลับหอยืมไดร์อรมาทำเอง..ใช้ได้เหมือนกันแฮะ 

ตอนเย็นนั่งรถนังลลิตไปงานที่ตึกSME ขับเร็วซะเกร็งกันเรยทีเดว

ในกลุ่มมีหน้าที่ถ่ายรูป..ไปถึงก็ถ่ายๆๆ สรุปได้รูปกลุ่มตัวเองเยอะว่าในงานอีก

แต่ละคนบ้ากล้องใช่ย่อย เหอๆ..งานนี้ปฏิวัติตัวเองกันสวยงามจิงๆ

อาหารก็โอ วางปั๊บหมดปุ๊บ อาจเพราะหิว 55+ กรูมัวแต่ไปเดินถ่ายรูป

ก็เจอพี่น้องในสายรหัส007(หน้าตาดี) แต่มาไม่ครบขาดน้องบอยปี1

ได้คุยกะรุ่นพี่รุ่นน้องในคณะ รื่นเริง คึกคัก เกมปี2เราสนุกสุดแร้ว อิอิ

กลับหอก็ห้าทุ่ม หมดเรี่ยวแรง หนังสือไม่ได้อ่าน เริ่มกังวล

วันพุธก็มีทำแลป สนุกดี ได้ใช้เครื่องมือแปลกใหม่ ได้ดูดเลือดใส่หลอด 

ระวังกันเปงพิเศษ กลัวทำหลอดแตก เลยใส่ตะแกรงตลอด

กลับมาก็อ่านหนังสือต่อ ลงไปกินข้าวเย็นที่อินเตอร์โซน

วันพะรึหัดอาจารย์ก็ถามว่าใครอยากได้บัตรคอนเสิร์ต โปเตโต้

ให้ออกมาเอา15คนแรก หุหุ ไม่พลาด เลยวิ่งจากหลังห้องไปหน้าห้อง

รวดเร็วจิงยิ่งอย่างลม..Dentออกไป5คน กล้านะเนี่ยกรู

ก็มีวันที่15กันยา ที่มอเกษตรตอนบ่ายๆ อิอิ ใกล้บ้านด้วย 

เลิกเรียนก็กินผัดซีอิ๊ว กลับมาก็อ่านๆๆๆ ไม่ได้นอนเร้ยย

อ่านๆไปอาเจียน อีกแร้ว..ก็ว่าไม่ได้เครียดไรน้า

รี่บอก แกเครียดไม่รุตัวป่าวหว่า??? คิดว่าอาหารไม่ดีมากก่า

เลยกินมะม่วงของจิ๊ก เปรี้ยวชิเป๋งเรย แต่ก็ได้ผลดี!

ตอนเย็นก็ลงไปเดินตลาดนัด ได้ต่างหูมาคู่นึง

วันศุกร์ก็เรียนเช้ากะบ่าย ตอนบ่ายรุสึกผิด เรียนพวกกฎหมาย

เพื่อนเลือกนั่งซะหลังเล้ย ไม่ได้ฟังเค้าสอน แถมมองไม่เห็น

เลยนั่งฟังเพลง อ่านชีทที่ไม่รุเรื่อง เหอๆ ย่ำแย่ๆ

เย็นก็กลับบ้าน นั่งรถเมล์ล คนเยอะจิง

สถานการณ์ก็อยู่ในเกณฑ์คุยเล่น งืม..แอบเซ็ง

ยุ่งไรมากมาย ไม่มีเรื่องจะพูดแล้วชิมะ ***มึนเห้ๆ

กรูจะไม่ Conc.อีกแล้ว ม่ายอาวๆ

ละจะไม่สนอย่างอื่นแล้ว..รุสึกเสียจิต

เด๋วจะโดนว่า ปากไม่ตรงกะใจ แง่ม แง่ม

เอาเหอะๆ คิดว่าเผลอไปละกัน

แต่แบบสายตาอย่างงั้น อย่าเอามาใช้ได้มั้ย

ไม่หลงกลหรอกเว้ยย แต่อย่าทำ!!!..มันไม่ใช่

มันไม่เหมือนเดิมอ่ะ เข้าใจมั้ยๆๆๆ..ไม่ต้องทำมาเปงห่วง

ไม่ต้องมาพูดดี ไม่ต้องทำเปงมองมา ไม่ต้องการอ้ะ..